Mehmet Şevket Eygi - Milli Gazete
18/11/2009




Abdestsiz, namazsız, oruçsuz, tek kelimeyle Şeriatsiz Mevlevîlik olmaz! Gerçek Mevlevîler namaz kılmakta, Allah'ın emir ve yasaklarına uymakta, Peygamberin (Salat ve selâm olsun O'na) Sünnetine yapışmakta en önde giden Müslümanlardır.
Mevlevîliğin pîri, mânevî kurucusu kimdir? Monla-yı Rum Mevlânâ Celalüddin hazretleridir. O aziz zat abdestsiz yere basmamış, beş vakit namazı dosdoğru kılmış, gecelerini teheccüd ve nevâfil ile ihya etmiş, paraya ve mala hiç önem vermemiştir.
İşlerine bakan zata sorarmış, "Bugün evde ne var?" Her şey var, eksik yok derse "Eyvah! Evim Firavun evine döndü" diyerek hayıflanırmış. Vekilharcı "Maalesef bugün evde hiçbir şey yok" derse sevinir "Ya Rabbi çok şükür evim Peygamber evine benzedi" dermiş.
Tarikat-i Seniyye-i Mevleviyyenin sekiz şartı vardır. Birincisi devamlı taharet halinde olmaktır.
Müslümanlar arasında rekabet yasak ve yanlıştır ama müsabaka (hayırlı işlerde yarışma) Kur'ân ve Sünnetle teşvik edilmiştir.
Bütün turuk-i aliyyenin (Yüce İslâm tarikatlarının) mensupları hep kardeştir ve onlar aralarında bütün hayır hasenatta, bütün ibadetlerde kardeşçe yarışırlar.
Has ve gerçek bir Mevlevî namazı öyle yatıp kalkarak sadece kalıbıyla kılmaz. Bütün ruhu, bütün varlığı ile, mânevî bir mi'racta olduğunu bilerek ve yaşayarak kılar.
Mevlevîlik salâhtır, takvadır, Şeriat-ı Garra-i Ahmediyyeye (Salat ve selam olsun O'na) sımsıkı bağlanmak ve uymaktır, Sünnet-i seniyyeye temessüktür; ilimdir, irfandır, ahlâk ve fazilettir, veradır; edebtir, mürüvvettir, fütüvvettir.
Kısaca ifade etmek gerekirse Mevlevîlik Kur'ân'a ve Sünnete bağlanmaktır.
Mevlevîlik bitmeyen bir aşk ve heyecandır. Mevlevîlik bir coşkudur. Mevlevîlik yüksek bir hayranlıktır.
Mevlevîlik incelik, zarafet, kibarlık ve sanattır.
Mevlevîlik başlı başına bir medeniyet ve harstır (kültürdür).
Mevlevîlik şu âleme bir tebessümdür. Mevlevîlik bazen kederden, bazen sevinçten dökülen gözyaşlarıdır.
Tennure, sikke, tac u hırka, sema âyini zahirîdir; bâtındaki sema, seyran ve heyecandır esas olan.
Hazret-i Pîr "Men bende-i Kur'ânem eger can dârem." demiş. Bütün gerçek Mevlevîler Kur'ân'ın ve Şeriatın bendeleridir.
Gerçek Mevlevî İslâm'ı iyi anlamış ve iyi uygulayan kimsedir.
Mevlevî kimseyi incitmez. Mevlevî hiç gıybet eder mi? Komşusuna eza verir mi? Mevlevî sadece Müslümanların değil, bütün insanların koruyucu meleği gibidir.
Mevlevî kötülüğü iyilikle def eder.
Bir aşk, muhabbet, mürüvvet ve fütüvvet cûş u huruşudur Mevlevîlik.

Ey Mevlevîler, ey Mevlevîler! Sağ eliniz semaya açık, sol eliniz zemine dönük aşk u şevk ile sema ederken bize de dua edin, bize de dua edin emi. Yâ Rabbi! İyilerin dualarını üzerimize sâyeban kıl. Âmin.