Değerli kardeşlerim Hz. Adem a.s.'in tevbesi ile ilgili ayetlerde net kelimeler var. Ama bazı rivayetlerde
"Ya Rabbi!Muhammed’in hakkı için beni affetmeni istiyorum’"
Şeklinde bir dua ettiği de söyleniliyor.Hatta araştırmamda
"bu olayı Hz. Ömer'den (radıyu anh) Peygamberimizden rivayet ediyor da denilmişti"

Ama bu hadis için zayıf olduğu da söyleniyor.Formdaki arkadaşların bilgilerine itimat ettiğim için bu konuda net bir bilgi alabilirmiyim?

Dolayısıyla "Dualarımızda Resul'ünün hürmetine diyebilirmiyiz?"

bazı çevreler (tevhid te aşırıya giden(vahhabi ve harici akımlar) ve Peygamber'i(sav) normal bir insan gibi hatta Postacı gibi görenler), bu mevzuda hassasiyet göstererek ısrarla böyle birşeyin olamayacağını savunurlar

Oysa , Kainat'ın sultanı, Allah'ın Sevgilisi lütfuna haiz olmuş bir zat olan Peygamber Efendimizi(sav) , bu şekilde bir vesile kılmakta, Tevhide zararlı bir hususun olduğunu düşünmüyoruz

Rasulullah hürmetine,
Rasulullah hatırına,
Rasulullah değerine gibi vesile içern bu sözlerin de bir mahsurunun olmadığını düşünüyoruz

Konu "şefaat" konusuyla da bağlantılıdır.Efendimiz'in(sav) ve ümmetin hayırlılarının, şefaat etme durumlarının olduğu sabittir.«Hadislerden istifade edildiğine göre, büyük günah işleyenler hakkında Hz. Peygamberin ve ümmetinin hayırlılarının şefaatları sabittir. Mutezile bu meseleye de muhalif olup ancak müminlerin derecelerinin yükseltilmesi için şefaat edilebileceği görüşündedirler." (İmam-ı Azam Fıkh-ı Ekber-Aliyyü'l Kari Şerhi, sh:175-176)

Dolayısıyla, şefaatlari sabit olan zat'ları dua'larda, vesile kılmanın, bir mahsurunun olmadığına kanaat getirilir

Böyle düşünmek , haşa Peygamber'i(sav) veya salih kişileri yüceltmek veya Allah(cc)'a denk (şirk) tutmak olarak algılanmamalıdır.Bu yanlış bir düşüncedir.Zira böyle yapanın, bu doğrultuda bir niyeti yoktur

Dua buyurunuz

...

Dil'im Eleştirdi,Kalbim sus dedi...

Kalb'im Eleştirdi Dil'im sus dedi..

Bilmem ki Mütefekkir;

Nasıl edeceğiz ,İkisini Bir.

...

teşekkürler kardeş

Bilgi hem nîmet hem de âfettir. Eğer ilim irfâna dönüşerek gönüllerimizi kemâle erdirirse bu bir nîmettir. Ama ölü vaziyette kalır da nefsimizin gurur vitrini olursa bu da âfettir. Onun içinilmin irfâna dönüşmesi zarurîdir.

Değerli kardeşim;
Onun ismi öyle bir yüceltilmiştir ki
Allah ismi ile birlikte nufus eder ve her ezanı şerifle birlikte hergün beş kez şereflenmeye devam eder.

Adem as. tövbesi pişmanlığının göstergesidir. Çok yüce bir makamdan yüce bir lütufla asla kırılmayacak geri çevrilmeyecek bir isimle edilmiş bir tövbedir.

Sorunuz eğer Muhammed sav. hatrına hürmetine Adem as affedildiği ise bu doğrudur. Hz Adem resul-u ekrem hatrına affedilmiştir. Kainat herşey onun şerefine yaratılmıştır.

Kendi yaratılışını unutarak bize karşı misal getirmeye kalkışıyor ve: "Şu çürümüş kemikleri kim diriltecek?" diyor. De ki: Onları ilk defa yaratmış olan diriltecek. Çünkü O, her türlü yaratmayı gayet iyi bilir.(Yasin 78-79)

Vesile etmeye bir örnek de Hz.Ömer (R.A.)'den:
Bir kıtlık anında mü'minler sahraya yağmur duasına çıkmışlardı. Hazreti Ömer; Hz.Abbas R.A.'in elinden tutarak; "Ya Rabbi! Habibin aramızda iken onu vesile kılarak dua ederdik. Sende onun hatırına bize yağmur verirdin. Şimdi de onun amcası aramızda! Onu vesile kılarak sana niyaz ediyoruz. Bize yağmur ihsan eyle!" diye dua edince daha dua edilen yerden dönmeden şakır şakır yağmur yağmaya başlamış.